Geskiedenis:
Die balanseerder het 'n geskiedenis van meer as 100 jaar. In 1866 het die Duitser Siemens die generator uitgevind. Vier jaar later het 'n Kanadees, Henry Martinson, die balanseringstegniek gepatenteer en die bedryf van stapel gestuur. In 1907 het dr. Franz Lawaczek mnr. Carl Schenck van verbeterde balanseringstegnieke voorsien, en in 1915 het hy die eerste dubbelsydige balanseringsmasjien vervaardig. Tot die laat 1940's is alle balanseringsbewerkings op suiwer meganiese balanseringstoerusting uitgevoer. Die balansspoed van die rotor neem gewoonlik die resonansiespoed van die vibrasiestelsel om die amplitude te maksimeer. Dit is nie veilig om rotorbalans op hierdie manier te meet nie. Met die ontwikkeling van elektroniese tegnologie en die popularisering van die rigiede rotorbalansteorie, het die meeste balanseringstoestelle sedert die 1950's elektroniese meettegnologie aangeneem. Bandbalanseerders van die planêre skeidingskringtegnologie elimineer effektief die interaksie tussen die linker- en regterkant van die balanseringswerkstuk.
Die elektriese meetstelsel het van nuuts af deur die stadiums van Flash, wattmeter, digitaal en mikrorekenaar gegaan, en uiteindelik het die outomatiese balanseermasjien verskyn. Met die voortdurende ontwikkeling van produksie, moet meer en meer onderdele gebalanseer word, hoe groter die bondelgrootte. Om arbeidsproduktiwiteit en werksomstandighede te verbeter, is die balanseringsoutomatisering reeds in die 1950's in baie nywerheidslande bestudeer, en semi-outomatiese balanseermasjiene en dinamiese balanseringsoutomatiese lyne is agtereenvolgens vervaardig. As gevolg van die behoefte aan produksie-ontwikkeling, het ons land dit in die laat 1950's stap vir stap begin bestudeer. Dit is die eerste stap in die navorsing van dinamiese balanseringsoutomatisering in ons land. In die laat 1960's het ons begin om ons eerste CNC ses-silinder krukas dinamiese balanseringsoutomatiese lyn te ontwikkel, en in 1970 suksesvol proefvervaardig. Die mikroverwerker-beheertegnologie van die balanseringstoetsmasjien is een van die ontwikkelingsrigtings van die wêreld se dinamiese balanseringstegnologie.
Swaartekragtipe:
Die swaartekragbalanseerder word oor die algemeen die statiese balanseerder genoem. Dit maak staat op die swaartekrag van die rotor self om statiese wanbalans te meet. Dit word op die twee horisontale geleidingsrotor geplaas. Indien daar 'n wanbalans is, maak dit die rotor se as in die geleidingsrolmoment totdat die wanbalans in die laagste posisie slegs staties is. Die gebalanseerde rotor word op 'n steun geplaas wat deur 'n hidrostatiese laer ondersteun word, en 'n stuk spieël word onder die steun ingebed. Wanneer daar geen wanbalans in die rotor is nie, word die straal van die ligbron deur hierdie spieël gereflekteer en na die pooloorsprong van die wanbalansaanwyser geprojekteer. Indien daar 'n wanbalans in die rotor is, sal die rotorvoetstuk kantel onder die werking van die swaartekragmoment van die wanbalans, en die reflektor onder die voetstuk sal ook kantel en die gereflekteerde ligstraal afbuig, waar die ligkol wat die straal op die poolkoördinaataanwyser werp, die oorsprong verlaat.
Gebaseer op die koördinaatposisie van die defleksie van die ligpunt, kan die grootte en posisie van die wanbalans verkry word. Oor die algemeen sluit rotorbalans twee stappe van wanbalansmeting en -korreksie in. Die balanseringsmasjien word hoofsaaklik gebruik vir wanbalansmeting, en die wanbalanskorreksie word dikwels gehelp deur ander hulptoerusting soos boormasjiene, freesmasjiene en puntsweismasjiene, of met die hand. Sommige balanseringsmasjiene het die kalibrator 'n deel van die balanseringsmasjien gemaak. Die sein wat deur die klein sensor van die steunstyfheid van die balanseerder opgespoor word, is eweredig aan die vibrasieverplasing van die steun. 'n Harde-laer balanseerder is een waarvan die balanseringspoed laer is as die natuurlike frekwensie van 'n rotor-laerstelsel. Hierdie balanseerder het 'n groot styfheid, en die sein wat deur die sensor opgespoor word, is eweredig aan die vibrasiekrag van die steun.
Prestasie-aanwysers:
Die hoofprestasie van diebandbalanseerder word uitgedruk deur twee omvattende indekse: die minimum oorblywende wanbalans en die wanbalansverminderingskoers: die Balanspresisie-eenheid G.CM, hoe kleiner die waarde, hoe hoër die presisie; Die periode van wanbalansmeting is ook een van die prestasie-indekse, wat die produksiedoeltreffendheid direk beïnvloed. Hoe korter die balansperiode, hoe beter.
Plasingstyd: 11 Apr 2023
